Rahatsızlık Endeksi Çerçevesinde Bodrum Sosyal Taşıma Kapasitesinin Belirlenmesi
Abstract
Sürdürülebilir kırsal turizm gelişimi için hazırlanan planların ve gerçekleştirilen faaliyetlerin yerel halk tarafından kabul görmesi, “sosyal taşıma kapasitesi” olarak adlandırılır ve yerel halkın destinasyonu ziyaret edenlerden etkilenmeme durumunu ve hoşgörü derecesini gösterir. Sosyal taşıma kapasitesinin belirli aralıklarla ölçülmesi, destinasyondaki turizm gelişiminde yerel halkın desteğinin belirlenmesi açısından büyük önem arz etmektedir. Bu nedenle çalışmanın amacı, turistler tarafından çoğunlukla tercih edilen Bodrum’un sosyal taşıma kapasitesini belirlemek ve Doxey’in rahatsızlık endeksi çerçevesinde turizm gelişiminden duyulan rahatsızlık seviyesini ortaya çıkarmaktır. Alan araştırmasında anket tekniği kullanılarak 365 katılımcı ile yüz yüze görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Görüşmelerden elde edilen veriler, Yapısal Eşitlilik Modellemesi (YEM) aracılığıyla analiz edilerek kırsal turizmin gelişim aşamaları arasındaki ilişkiler irdelenmiştir. Analizler sonucunda Bodrum yerel halkının sosyal taşıma kapasitesi açısından iki ayrı düzeyde olduğu belirlenmiştir. “Aşırı iyi hissetme” düzeydeki katılımcılar, turizm gelişimine olumlu bakarken, “kayıtsızlık” düzeyindeki yerel halk Bodrum’daki turizm gelişimini, maddi getirisi ile istenenden çok mecbur olunan bir seçenek olarak görmektedir. The acceptance of the plans and activities carried out for the sustainable rural tourism development by the local population is called the social carrying capacity, and shows the level of unaffected and the degree of tolerance of local people. The measurement of social carrying capacity at specific intervals is of great importance in terms of determining the support of local people in tourism development in the destination. For this reason, the aim of the study is to determine the social carrying capacity of Bodrum which is preferred by tourists and to reveal the level of discomfort felt by tourism development within the framework of Doxey's discomfort index. Face to face interviews were conducted with 365 participants using the survey technique. The data obtained from the interviews were analyzed through Structural Equation Modeling (SEM) and the relationships between the stages of rural tourism development were examined. As a result of the analyzes, it has been determined that the local people of Bodrum have two levels in terms of their social carrying capacity. While the participants in the level of “Excessive feeling”, looking at tourism development positively, other participants in the level of “Indigenous” see tourism development in Bodrum as an option that is more compulsory than it is required.
Source
Türk Turizm Araştırmaları DergisiVolume
3Issue
4URI
https://doi.org/10.26677/TR1010.2019.236https://app.trdizin.gov.tr//makale/TXpVMU9UQTFOUT09
https://hdl.handle.net/20.500.12809/8542